VAMOS 249

70 10 NUESTROS RELATOS che digho eu que o deixarían de faser, e míranos, aquí andamos, que falamos como taberneiro mal atravesado e ghritamos coma crías de xabarín no monte. A min ás veses paréseme que a xente pensa que estamos tolos. A min fanme rir, que pareso unha pota a presión, CLARO QUE BOIRO É A CAPITAL DO MUNDO, MANDA DE PAPÓNS! A min non me ides convenser de que o que falo é un dialecto nin unha linghua de burros. Que pensades que somos? Perdoe vostede, duquesa de Villa Finura, sinto moito utilisar esta linghua tan pouco sofisticada. Lástima que non apresie o castelán coma vós. Que ghrasia me faría ver unha avoa que vos varease como mo fasían a min na casa do meu primo. Esa cana ou esa vara de vimbio que vén vos viña para o lombo. Prevén parvadas, bromas e pelexas; iso si, coa choreira que botas quedas aí un bo anaco a velas vir. Pasando a outro tema, quixera expresar o que os meus pensamentos gardan. Son coma cofres. Non sabes o que vai dentro ata que botas o camiño de casa ata o colexio pensando. Dunha cousa pasas a outra. Cando te das de conta de por que empezou, non sabes se es parvo ou un vangardista. Que gracia me fai cando ando triste e empezo a imaxinarme escenas líricas tristes: que se unha flor murcha, que se un día chuvioso, ou iso é o que quería pensar. Empezo a encadear frases como se de un poema se tratase, intentando facelo dunha maneira que non deixe nin unha soa parte do meu malestar. Pero iso só é unha cura momentánea, e algo que arregla o dano pero de maneira temporal e parcial. Que ganas de ver isto rematado e poder dicir que un rapaz de Boiro, que ás veces fala coma un paisano e outras como un licenciado en filoloxía, fai que a mestura de expresións, rexistros, e o feito de que a gramática é só para asuntos importantes, permitan escribir e describir un anaco do que un adolescente pensa e lembra. Yudan Wang 6º de Primaria Los ‘Therian’ Los Therian son personas que se identifican como animales. Supuestamente comen de la misma forma que los animales con los que se identifican, corren como ellos y juegan también. ¿Extraño? Sí, porque realmente no sabemos ni si existen ya que hubo varias concentraciones en Galicia hace poco y no apareció ninguno. Se dice que la nueva “moda” comenzó en Argentina y lo que más se ve entre todos los animales son lobos, perros, zorros, gatos y otros felinos. Hay mucha gente que no se lo cree y considera que es un disfraz pero es cierto que ellos mismos se describen como parte humano y parte animal ya que tienen una conexión psicológica, espiritual o de identidad con una especie en concreta y por ello se transforman. ¡Tendremos que estar atentos de si evoluciona esta “moda”!